assemblage

assemblage (fr.) - kompozycja z gotowych rzeczy, lub ich części na płaszczyźnie lub w przestrzeni. Tendencja artystyczna u schyłku lat pięćdziesiątych XX w.; posługiwanie się rozmaitym tworzywem i kolażem (collage - wywodzi się od dadaizmu).
mieszczą się tu treści symboliczne, obok nastroju kiczu, bazaru. W Polsce: Kantor, Hasior.

Madonna z Kazimierza nad Wisłą

Madonna z Kazimierza nad Wisłą
-ok. 1430 r.
-Muzeum Narodowe Warszawa
-jest wynikiem lokalnego rozwoju rzeźby i wpływów zewnętrznych
-Madonna wydaje się krucha i wątła ugina się pod ciężarem obfitych płynnie spadających draperii i korony.
-draperie pełnoplastyczne, istnieją własnym życiem estetycznym i statycznym
-treść przedstawienia cofa się na dalszy plan pod naciskiem zewnętrznych okazałości.

Madonna z Krużlowej koło Grybowa - notatka

Madonna z Krużlowej koło Grybowa
- Mistrz Pięknych Madonn
-pierwsze dziesięciolecie XV w. - gotyk międzynarodowy
-obecnie w Muzeum Narodowym w Krakowie
-drewno lipowe
-polichromowana - zrekonstruowana w 1942 - 43
-dominuje kolor złoty

Rzeźba przedstawia Madonnę o urokliwej, owalnej twarzy i wysokim czole; w ciężkiej szacie sfałdowanej w okazałe girlandy. Z pod draperii wynurzają się ręce podtrzymujące Dzieciątko. Kontrast pomiędzy draperiami i sylwetką artysta uzyskał w wyszukany sposób. Matka Boska trzyma na lewym ramieniu  Jezusa. Chrystus lewą ręką opiera się na swojej nodze, natomiast w drugiej ręce trzyma owoc - prawdopodobnie jest to jabłko. Postawa Madonny typowa jest dla okresu międzynarodowego, oparta jest na schemacie litery "S" narzuca wrażenie ruchu i życia.
W rzeźbie wyczuwa się nastrój liryzmu.

Piękna Madonna - typ rzeźby średniowiecznej

Piękna Madonna - jest to jeden z ikonograficznych typów rzeźby średniowiecznej.

-rozpowszechniony w całej Europie w XV w., typowy dla stylu międzynarodowego.

-najprawdopodobniej kanon Pięknych Madonn narodził się w Pradze, za czasów Wacława IV W ostatnim 20-leciu XIV w.. 

-rzeźba kamienna lub z polichromowanego drewna.
-typ przedstawienia: uśmiechnięta Madonna z Dzieciątkiem, wdzięcznie przeciągniętą na kształt litery S i upozorowanym kontrapoście, w gotyckiej udrapowanej szacie, spływającej kaskadą fałd. Madonna o łagodnej twarzy, delikatnych rysach,
-draperie stosowane w tym stylu cechuje rozrzutna prost obfitość i zróżnicowanie na giętkie festony oraz bujne, lejkowete pęki zwisające po bokach figury. 

-"suchy linearyzm" - dukt fałd oraz reprezentacyjność ujęcia Madonny i Dzieciątka bardziej zwróconych ku odbiorcy, niż ku sobie.


-symbol średniowiecznego kultu kobiety, odbicie dworskiej apoteozy urody kobiecej.


Przykłady:
Polska: Piękna Madonna z Wrocławia, Posąg Madonny z Dzieciątkiem w toruńskiej kościele św. Jana,i Krużlowej.
Europa: Piękne Madonny z Budapesztu, Bonn,